همبستر خاکم مکن.

                            قطره قطره می چکم   

                                                             از چشم خودپاکم مکن...

 خرید ولی خواب نه،ساعت خرید ولی زمان نه، می توان مقام خرید

 ولی احترام نه،می توان کتاب خرید ولی دانش نه،دارو خرید ولی

سلامتی نه، خانه خرید ولی زندگی نه و بالاخره ،

 می توان قلب خرید،

 ولی

 عشق را

 نه

نه سر در کوچه باغی بر سر دار

از این بیهوده گردیدن چه حاصل

پیاده می شوم دنیا نگهدار

بنویسم ... از آنهایی که دیروز با من بودند و امروز رفته اند یا از تو که همیشه حرفهای مرا می خوانی ...

 از چه بنویسم ؟ از آسمانی که در حال عبور است یا از دلی که سوت و کور است ؟ از زمین بنویسم یا از

 زمان یا از یک نگاه مهربان ؟ از خاطراتی که با تو در باران خیس شد یا از غزلهایی که هیچ وقت سروده

 نشد ؟ باز چه بنویسم ؟ از چتری که هرگز زیر آن نه ایستادم یا از حرفهایی که هرگز به زبان نیاوردم ؟ من

 عاشق خیابانی هستم که قسمت نشد با هم در آن قدم بزنیم ، من دلبسته درختی هستم که فرصت

نشد اسممان را روی آن حک کنیم ... اگر قرار باشد بنویسم ... باید در همه سطرهای دفترم حضور

 داشته باشی ، نفس های تو می تواند برگ برگ دفترم را از پائیز پاک کند ، من بیقرار حرفهای ناب

توام ...

چند ماهه که نیومدم و واستون

مطلب جدید ننوشتم

دلم واسه همتون تنگ شده بود اما تو این مدت خیلی بهم سخت گذشت

هر روزش به اندازه ی یه سال بود هر چند هنوزم ادامه داره ولی تصمیم گرفتم

مقاوم باشم و... خد ا کنه که بتونم...

دوستون دارم

بیست سال از ان روزی گذشته است که من شهرم را از دیدگاهی  تازه به یاد سپردم

نه زیبای من

تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن آسانتر است

تحمل اندوه از گدایی همه شادی ها آسانتر

سهل است که انسان بمیرد تا آنکه به تکدی حیات بر خیزد

چه چیز مگر هراسی کودکانه در قلب تاریکی آتش طلب می کند؟

مگر پوزش فرزند فروتن انحراف نیست

آه زیبای من

دستمال های مرطوب تسکین دهنده ی درد های بزرگ نیستند

اینک دستیست که با تمام فدرت مرا به سوی

ایمان به تقدیر می راند

شاید  که ما عروسکهای کوکی یک تقدیر بوده ایم نمی دانم ...

 که نام شما را بدانند و به نام

 بخوانندتان

هر سلام سر آغاز دردناک یک خدا خافظی  است

 حقارت آلوده اش نسازد

عشق جمع اعداد وارقام نیست تا بتوان آن را به آزمایش گذاشت

باز آنها را زیر هم گذاشت باز آنها را زیر هم نوشت

وباز آنها را جمع کرد آنچه من می شنیدم آنچه می گفتند نبود

کلمات  در فضا دگرگون می شد و آنچه به گوش من می رسید با کشنده

 ترین زهرها  آلوده بود

وقتی که خبر دار شدم سوخته بودم.....

خاکستر جسمم به سر شمع فروریخت.....

این بود وفایی که من آموخته بودم

چون مزرعه ی تشنه به باران برسیم

یا من برسم به یار یا یار به من

یا هر دو بمیریم وبه پایان برسیم

 صورتم نشاندي .... نمي بخشمت .... بخاطر دلي كه برايم شكستي .... ..

بخاطر احساسی كه برايم پرپر كردي ..... نمي بخشمت .... بخاطر زخمي كه بر

وجودم نشاندي ..... بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي .... و مي بخشمت بخاط

ر عشقي كه بر قلبم حك كردي

موسیقی دلتنگی را!

من تنهایم و آنقدر در دل غصه دارم که کمرنگ شده ام.

سکوت کن...چند لحظه سکوت کن!

صدای دلتنگی هایم را شنیدی؟؟             

امیدوارم خوب باشین

من یه مدت نبودم واسه همین بهتون سر نزدم

 ممنون که به یادم بودین وفراموشم نکردین

واسم نظر دادین به زودی اپ می کنم

دوباره بیاین پیشم منتظرتونم

 ای که دل بردی ز دلدار من آزارش مکن

             آنچه او کرده است در کارم تو در کارش نکن

هیچ وقت فکر نمی کردم عشق من روبه کس دیگه ترجیح بدی

         شک دارم که هنوز دوست دارم یا نه؟

که سخن گوید

تو ندانی تنها

همه شب با گلها

سخن دل را می گویم من

چو نسیمی آرام

که وزد بر بستان

همه گلها را می بویم من

چون ابری سر گردان

می گرید چشم من

در تنهایی

ای روز شادی ها

کی باز آیی

امشب حال مرا تو نمی دانی

از چشمم غم دل تو نمی خوانی

ولی اون تورو نخواد بخاطرش غرورت رو از دست بدی

ودلت روزیر پاهاش ببینی که داره له میشه...

خدایا خیلی خستم

خدایا خیلی دلگیرم ازت

چرا ؟ چرا  این بلا باید سر من بیاد

اما ...

امید وارم که خوشبخت بشه

خدایا خیلی تنهام

هیچ کس درد دلم رو نمی فهمه

 کسی رو میخوام که به حرفام گوش بده

کسی که بتونه رو زخم دلم رو کمی مرهم بزاره

یه روز از خدا پرسیدم/

خدایا چه چیزی تو را ناراحت می کند؟

خداوندفرمود هروقت بنده ای با من سخن می گوید چنان به

حرفهای او گوش می دهم که گویی جز او بنده ی دیگری ندارم

ولی او چنان سخن می گوید که انگار من خدای همه هستم الا

او ...

               سرنوشت ننوشت گر نوشت بد نوشت